پنجابی تحریک پہلے نالوں ودھ زور پھڑ گئی اے ۔ہر شہر وچ ماں بولی پنجابی نال پیار کرن والے اپنے حق حقوق دی جنگ لڑ رہۓ نیں ۔ایس واری 21 فروری والے دن پورے پنجاب وچ سڑکاں تے نعرے لگے۔بھنگڑے پاۓ گۓ۔رنگاں روپاں دی دنیا وچ رنگ برنگے کھیڈ تماشے ہوۓ۔ڈھیر گلاں باتاں ہوئیاں۔ جھنگ دے شاعر ادیب اسلام آباد فتح کرن نکل پۓ۔اسلام آباد دے لاہور تے لاہور دے لکھاری ملتان جا کے رونقاں ودھان ٹُر گۓ۔ انج پورے صوبے وچ پنجابی پنجابی ہوون لگ پئی۔ ایس توں اگلے دیہاڑے سگوں اوسے دن ای رات نوں ماں بولی دیہاڑ دیاں خبداں آون لگ پئیاں ۔لکھاری اپنے اپنے بیان ریکارڈ کرن تے سنبھالن وچ جُڑ گۓ۔ایس طراں اک ہفتہ ماں بولی دیہاڑ مناؤندیاں گُزر گیا۔ اُچے اُچے پلیٹ فارماں تے پنجابی نال محبت دا اظہار کیتا گیا۔کھاون پیون دا ماحول وی سوہنا بنیا رہیا۔ ایہ سارے کم اپنی جگہ ٹھیک ٹھاک طریقے نال مناۓ گۓ۔ ہُن فیر پہلے وانگ لکھاریاں دی یادداشت جواب دے جانی اے۔اگلا 21 فروری آۓ گا تے فیر پوسٹر تے بینر لگ جاون گے تے ڈھول ڈھمکے دو واج تے پنجابیاں دے کَن کھڑے ہو جاون گے۔میرے خیال وچ ماں بولی دیہاڑ انج منانا چاہیدا اے پئی اپنے کلاسیکی شاعراں دے درباراں تے نزاراں تے جاکے محفلاں سجائیاں جاون۔نال نال ایہ ہمت کوشش وی ہونی چاہیدی اے جے ہر پنجابی شاعر دے دربار تے اک اک پنجابی لائبریری دا قیام عمل وچ آنا ضروری اے۔ایس کم وچ مقامی لکھاری اپنیاں ذاتی کتاباں تے دوستاں ولوں بھیجے گۓ کتابی تحفے جمع کرا سکدے نیں ۔ہر دربار تے پنج لکھاریاں یا ادبی ذوق شوق رکھن والے حضرات نوں اک مجلس دی صورت وچ اکٹھیاں کیتا جاوے تے کتاباں دا باقاعدہ حساب کتاب رکھیا جاوے۔ جِنے وی آہم ادبی لوک وصال پا چُکے نیں اوہناں بارے ہر سال وکھ وکھ لکھاریاں کولوں اوہناں دی زندگی بارے پمفلٹ شائع کر کے دربار تے آون والے افراد وچ تقسیم کیتے جاون ۔
ایہ تے دیس پنجاب دے جیوندے جاگدے لکھاریاں دا کم اے جو اوہ اپنی ذات دے خَؤل وچوں باہر نکلن تے اپنے بہت وڈے تے آہم ورثے دی بھال تے سنبھال دا بیڑا چُکن۔اسیں آکھدے آں جے ایہ کم تے حکومت دا اے۔یا ایہ کم تے یونیورسٹی دی سطح دا اے۔میں کیوں کراں۔ ادارے کرن پۓ۔ایسراں اک دوجے نوں نشانہ بنا کے چُپ کر کے بیٹھ رہئی دا اے۔ سوچیا جاوے تاں ایہ کم تھوڑے پیسے نال ای شروع کیتا جا سکدا اے۔صوفی شاعراں دے مزاراں دی حالت بہتر اے۔اوتھے کمرے وی مِل جاندے نیں۔کسے اک کمرے دے اندر اک الماری جمع کرا کے اسیں لائبریری شروع کر سکدے ہاں۔جیہڑے ذرا بھار سہندے ہوون اوہ اپنے ولوں الماری یا کجھ کتاباں واسطے رقم دان کر کے اہس کم نوں توڑ تیکر پہنچا سکدے نیں۔مثال دےطور تے صوفی افضل فقیر دا مزار لاہور نارووال کالا خطائی روڈ تے عین سڑک دے قریب نظر آؤندا اے۔صوفی افضل فقیر اردو عربی فارسی تے ہنجابی زبان سے اک نام ور شخص ہوۓ نیں ۔ایہناں دے مزار دے حاطے وچ اک نُکرے اک ہور عظیم لکھاری شریف صابر دی قبر اے۔ دربار دے نال کجھ کمرے وی موجود نیں۔ایس طراں دے ہور کئی اک مقام موجود نیں جتھے سانجھے طور تے اک بہتر لائبریری دا قیام سِرے چڑھ سکدا اے۔ایہناں لائبریریاں وچ پنجابی زبان دے چھپن والے اخبار تے رسالے موجود ہونے چاہیدے نیں۔جیہڑے آ کھدے نیں جے پنجابی پڑھنا اوکھا اے۔بھلا سوچو جِنھاں کتاب ویکھی وی نہیں اوہ کسراں پڑھن گے۔ایس لئی ضروری ہو گیا اے جے پنجابی لکھاری ایس سطح تے اپنی زبان نوں متعارف کراون ۔ایس کوشش یا شوق تے بہت زیادہ رقم وی خرچ نہیں ہونی ۔ جِنا چِر عام آدمی اپنی زبان توں واقف نہیں ہوۓ گا اونا چِر تیک پنجابی زبان دی بہتری واسطے کجھ نہیں ہو سکدا۔پنجاب دے وسنیک اپنے نال آپ ظلم کر رہے نیں۔جِنا گُڑ پاؤ گے اونا ای مٹھا ہووے گا۔حکومت نوں مُردے جگاون دی کیہ لوڑ اے۔جیہڑا اپنی زبان نوں نظر انداز کرے گا زمانہ اوس نوں بُھل جاۓ گا۔پنجابی قوم نوں اپنی شناخت آپ بنانی پینی اے۔سانوں اگے ودھ کے اپنی زبان دے ہیرے تلاش کر کے اوہناں نوں محفوظ کرنا چاہیدا اے۔ نعرہ بازی سیاست وچ ہو سکدی اے ،پر ادبی میداناں وچ پنجابیاں نوں اگے ودھ کے ویلے دی زنجیر تے ہتھ رکھنا چاہیدا اے۔ہُن ویلا سوچن دا نہیں ، کم سِرے چاڑھن دا اے۔کیوں جے سوچیں پیا تے بندہ گیا۔
